Persoonlijke blog

Borstvoeding

Hallo lieve lezers!

Er zit me iets dwars en het moet van mijn hart. Alvast sorry als ik mensen beledig, voor zijn of haar voeten stoot of wat ik er ook mee kan veroorzaken, sorry alvast.

Toen ik zwanger raakte van Lieke kwam de vraag: ‘ ga je fles of borstvoeding geven?’ Ik had er nog niet over na gedacht of me er nog niet in verdiept maar toen ik dat eenmaal had gedaan, besloot ik om borstvoeding te gaan proberen. Zou het lukken dan was het mooi mee genomen en zou het niet lukken dan was het ook prima en zou mijn dochter met kunst voeding ook gezond en groot worden.

Ik bleek een klein natuurtalentje te hebben en de borstvoeding ging heel vanzelf. Ik was er trots op. Mijn lichaam maakte zelf voeding aan, wat was afgestemd op mijn kleine dysmatuur meisje. Na een paar maanden kwam de volgende vraag: ”hoe lang ben je nog van plan om te voeden?’ Nog een vraag waar ik van te voren niet over na had gedacht. ‘Tot wanneer ze wilt’ was mijn antwoord later. ‘Tot wanneer ze wilt? Ook als ze zes is en ze nog wilt drinken?’ Ja lieve mensen, ook wanneer ze zes is en ze wilt nog drinken. Ik kan je genoeg redenen geven waarom ik dat antwoord gaf maar dat doet er nu niet toe. Inmiddels raakte ik zwanger van Mirthe en ook Mirthe krijgt borstvoeding. Ik heb zo’n drie maanden tandem gevoed en sinds ongeveer twee weken drinkt Lieke niet meer bij me. Ik heb haar tot ruim twee jaar met liefde gevoed en nu is het klaar en hoop ik Mirthe ook tot zeker twéé jaar te voeden.

Ik heb zo vaak openbaar gevoed echt heel vaak. Ik probeer het zo subtiel mogelijk te doen en gelukkig heb ik nog nooit echt iets mee gemaakt. Behalve een keer een mevrouw die het nogal associaal vond dat ik mijn baby lopend aan het voeden was. Mijn borst was bedekt en ze zag niets. Ook al was mijn borst niet bedekt geweest, of had ik mijn baby niet gevoed (ik vraag me oprecht af welke ouder dat zou doen) dan was het ook niet goed geweest want dan had mevrouw te veel gezien of me baby een jankerd gevonden omdat ze overstuur was geraakt van de honger wat ik uiteraard niet toe laat. En nu sta ik best sterk in mijn schoenen als het op borstvoeding aan komt en heb ik echt maling aan de mensen die er moeite mee hebben, ik doe het tenslotte op een subtiele manier, maar ik kan me heel goed voorstellen dat er genoeg vrouwen zijn die zich door negatieve opmerkingen van andere over of tijdens het openbaar voeden, van de kaart laten brengen. Het als een lastig iets gaan zien om je babytje te voeden in het openbaar.

Ik lees steeds vaker dat er vrouwen in restaurants worden aangesproken of ze zich willen bedekken en een doek over hun baby heen willen leggen. Moet je vooral doen bij een baby die zoveel inspanning moet leveren om te drinken. Alsof je ook een doek over een baby heen legt die de fles drinkt. Of vrouwen die niet eens in een pashokje hun babytje mogen voeden. Een pashokje notabenen waar niemand het kan zien!

Het raakt me en het doet me oprecht pijn dat er nog zoveel plekken zijn waar borstvoeding niet word geaccepteerd. Het raakt me en het doet me pijn als ik merk dat ik het moeilijk begin te vinden om tegen kunst voeding moeders te zeggen dat ik borstvoeding geef omdat ze negen van de tien keer denken ‘oh daar heb je weer zo’n borstvoeding maffia moeder.’ Het raakt me en het doet me echt oprecht pijn.

Ik voed mijn dochter niet op een toilet, tenslotte eet niemand daar zijn eten, hoop ik. Ik doe geen doek over mijn baby heen want het is niet goed voor haar, jij doet ook geen doek over je hoofd als je gaat eten en ik schaam me niet voor het feit dat ik borstvoeding mag en kan geven!

Het zou overal normaal moeten zijn.

Liefs, Esther