Persoonlijke blog

Diabetes tijdens de zwangerschap

Hallo lieve lezers!

Voordat ik met mijn persoonlijke verhaal begin, wil ik jullie graag wat informatie geven over diabetes type twee. De informatie komt van de website:

https://www.diabetesfonds.nl

Wil je nog meer informatie over diabetes, bezoek vooral de website.

Diabetes is een ziekte waarbij het lichaam de bloedsuiker niet meer in evenwicht kan houden.
Diabetes heet ook wel suikerziekte. De meest voorkomende soort is diabetes type 2: negen van de tien mensen met diabetes hebben diabetes type 2.

Bij diabetes type 2 reageert het lichaam niet meer goed op insuline. Dat is het hormoon dat de bloedsuikerspiegel regelt. De insuline is als het ware onzichtbaar, en kan zijn werk niet doen. Daardoor blijft er te veel suiker in je bloed zitten. Eerst maakt het lichaam extra insuline aan, maar na verloop van tijd steeds minder.

De behandeling van diabetes type 2 gebeurt met hulp van gezond eten, veel bewegen en vaak ook medicijnen voor bloedsuiker, bloeddruk en cholesterol. En soms ook met insuline spuiten bij jezelf.
Vaak lopen mensen jarenlang ongemerkt rond met diabetes type 2. Want de klachten zijn niet zo duidelijk.
Aanwijzingen kunnen zijn:
– Vaak dorst en veel plassen
– Vaak moe zijn
– last van ogen, zoals rode en branderige ogen, wazig zien, dubbelzien of slecht zien
– slecht genezende wondjes
– kortademigheid of pijn in de benen bij het lopen
– infecties die vaak terugkomen, zoals blaasontsteking

Herken je hier iets van? Ga dan naar de huisarts. Een test met één druppeltje bloed geeft aan of je misschien diabetes hebt. Zonder behandeling blijven er veel te veel suikers in het bloed zitten. Wanneer de bloedsuiker echt heel hoog is, kan iemand flink ziek zijn, flauwvallen of zelfs in coma raken.

Mijn persoonlijke verhaal

Diabetes type twee komt bij mij in de familie voor. Mijn oma had het, mijn moeder had het door overgewicht, daar is ze nu gelukkig vanaf en zo zijn er nog meer familie leden die het hebben. Ook ik ben in mijn pubertijd meerder keren bij de huisarts geweest om mijn suikers te laten testen. Ik kreeg toen al te horen dat ik er gevoelig voor ben, maar met goed op mijn voeding letten, moest het allemaal goed komen.

Toen ik van mijn eerste meisje zwanger raakte, werd ik ook getest op zwangerschapssuiker. Ik moest nuchter bloedprikken, een glucose drankje drinken, een aantal uur wachten en weer bloedprikken. Na een half uur spuugde ik het drankje uit en het resultaat was dat ik geen zwangerschapssuiker had. Ik twijfel nog steeds of de uitslag klopte want Lieke werd geboren met 40,1 weken en woog maar 2750 gram. Te klein voor een voldragen zwangerschap en ook dat kan voorkomen met zwangerschapssuiker.

In juli 2017 kwam ik erachter dat ik van Mirthe zwanger was. In week tien van de zwangerschap werd ik ontzettend ziek. Ik kon niets meer binnen houden en na een halve dag op het toilet vertoeven, heb ik huilend de verloskundige opgebeld. Ze adviseerde me om naar de huisartsenpost te gaan. Na een telefoontje met de hap mocht ik langskomen. Ik moest daar onder andere mijn urine opvangen in een potje en er werden wat andere onderzoeken gedaan. Alle uitslagen waren goed maar de arts wou wel even weten of ik in een potje van thuis of het ziekenhuis had geplast. Want sommige vrouwen vangen hun urine op in een jampotje waar soms nog suikerresten in kunnen zitten en dan zit er suiker in je urine maar dat klopt dan uiteraard niet.

Bij mij zat er zoveel suiker in mijn urine dat ze dus dacht dat ik in een jampotje had geplast, alleen had ik een potje van het ziekenhuis gebruikt. Dat betekende dat er verdere onderzoeken gedaan moesten worden. Ik moest bloedprikken en een dag curve prikken bij de huisarts. Beide uitslagen toonde aan dat mijn suiker te hoog was voor de toegestane waardes tijdens een zwangerschap.

Ik werd door de verloskundige doorgestuurd naar de gynaecoloog in het ziekenhuis. Ineens had ik een medische zwangerschap. Ik moest naar een informatiebijeenkomst voor zwangerschapssuiker, alleen wisten ze niet of ik überhaupt wel zwangerschapssuiker had. Dit wordt meestal pas rond zeventien weken ontdekt. Misschien had ik wel diabetes twee ontwikkeld na mijn eerste zwangerschap en werd het nu pas ontdekt.

Er kwam zoveel informatie op mij af en ik wist echt even niet wat ik er allemaal mee aan moest. Ik leerde over voeding, dat het vooral om de koolhydraten ging, iets wat ik nog niet wist. Dat een tussendoortje ongeveer vijftien gram koolhydraten mocht bevatten en een hoofdmaaltijd rond de dertig. Dat je om de twee uur moest eten, op die manier blijft je suikerspiegel het meest stabiel. Maar het belangrijkste was vooral dat mijn suikers goed in de gaten werden gehouden en dat ze stabiel werden zodat de baby het minste risico liep op complicaties.
Ik leerde hoe ik bij mijzelf mijn suiker moest prikken en controleren. Ik kreeg een prikpen, test strips en het controleapparaat mee naar huis.

Ik moest elke ochtend nuchter, twee uur na het ontbijt, twee uur na de lunch, twee uur na het avond eten en voor het slapen gaan, mijn suikerwaardes controleren en bijhouden in een diabetes dagboek. Al snel bleek dat mijn lichaam het zonder insuline niet aankon en moest ik vanaf week dertien insuline spuiten. Dit was iets wat ik niet als prettig heb ervaren. Niet zo zeer het insuline spuiten, ik ben heel bang voor naalden en prikken maar van het insuline spuiten merkte ik vrij weinig. Wat ik vooral heftig vond waren de hypo’s. Bij een hypo is je bloedsuiker te laag. Als ik na een maaltijd veel ging doen of juist iets wat heel ontspannend was deed, kon ik al een hypo krijgen maar over het algemeen gebeurde het bij mij vooral in de nacht. Ik werd dan trillend en zwetend wakker, het gevoel alsof ik flauw zou gaan vallen. Het was dan heel belangrijk om snelle suikers in te nemen zoals dextro, zodat mijn suikerspiegel weer omhoog zou gaan. Het vervelende was alleen dat mijn suikerwaardes nuchter in de ochtend daardoor weer te hoog werden. Na een aantal weken heb ik een andere langwerkende insuline voor de nacht gekregen, hierdoor ging het in de nachten veel beter.

Hier kun je meer informatie vinden over hypo’s en hyper’s.https://www.diabetesfonds.nl/over-diabetes/dagelijks-leven/hypo-s-en-hypers

Ik kreeg extra controles in het ziekenhuis om de baby goed in de gaten te houden. Het grootste risico tijdens zwangerschapssuiker is vooral dat de baby te groot kan worden. Als je heel veel suikers binnen krijgt kan de baby dat op slaan in zijn of haar lijfje en dat wordt omgezet in vetten. Mijn suikers waren heel moeilijk onder controle te krijgen, ook al spoot ik insuline.
Er is een verschil tussen de suikerwaardes tijdens de zwangerschap en de suikerwaardes als je diabetes hebt.

Tijdens de zwangerschap zijn dit de richtlijnen:

Nuchter onder de 5,3
Twee uur na de hoofdmaaltijd onder de 6,3
Voor het slapen gaan onder de 7,3

Als je diabetes hebt zijn dit de richtlijnen:

Nuchter onder de 6,1
Na de hoofdmaaltijden onder de 7,8

Ik zat vaak nuchter rond een waarde van 6. Na de maaltijden zat ik gemiddeld rond een waarde tussen de 7 en 8. En de andere keer at ik precies hetzelfde en had ik een goede suikerwaarde. Ondanks het feit dat ik vrijwel de gehele zwangerschap te hoog heb gezeten met mijn suikerwaardes, heeft Mirthe, voor zover dat te zeggen is, er geen last van gehad. Ze is geboren met 38,1 weken, of het door de suikers komt denk ik persoonlijk niet, ik had heel veel stress rond die periode, maar dat is weer een ander verhaal. Er stond sowieso rond 38 weken een inleiding gepland, dit doen ze i.v.m. de insuline. Vaak zien gynaecologen dat baby’s na 38 weken problemen kunnen krijgen of ineens heel snel gaan groeien. Mirthe is geboren met een gewicht van 3215 gram. Een prima gewicht voor een baby.

We moesten wel vierentwintig uur in het ziekenhuis blijven om de suikerwaardes van Mirthe te controleren. Toen ze net geboren was, heeft ze gelijk wat borstvoeding gekregen, daarna werd het bloedsuiker gecontroleerd. Ze had een waarde van 1,1. Dit is voor een baby te laag. Hierdoor kreeg ze een flesje kunstvoeding en werd ze daarna opnieuw gecontroleerd. Gelukkig steeg haar waarde en heeft ze het vanaf dat moment mooi onder controle kunnen houden met de borstvoeding.
Na een hele dag mochten we heerlijk naar huis met een kerngezond meisje!

Ik mocht na de bevalling direct stoppen met insuline spuiten. Wat heb ik daarvan genoten! Ik moet binnenkort weer een dag curve gaan prikken om te kijken hoe het met mijn suikerwaardes gaat. Als ze stabiel zijn, heb ik toch een hele vroege vorm van zwangerschapssuiker gehad. Mochten mijn waardes niet goed zijn dan heb ik waarschijnlijk na mijn eerste zwangerschap diabetes type twee ontwikkeld. Het is dan nog maar de vraag of ik opnieuw insuline moet gaan spuiten of dat ik zonder insuline mag. Medicijnen in tabletvorm mogen helaas niet tijdens de borstvoeding.

Ik vond het een heftige zwangerschap, ik moest veel veranderen in mijn leefwijze en ik heb een hele hoop geleerd. Ik heb alles met liefde gedaan voor ons meisje. Mocht ik in de toekomst weer zwanger mogen raken, moet ik van tevoren al mijn bloedsuikers gaan controleren zodat we er op tijd bij zijn als mijn suiker waardes toch weer te hoog zullen zijn en we het risico op complicaties zo klein mogelijk kunnen maken. Maar als het ooit zover komt dan laat ik het jullie weten!

Heel veel liefs,
Esther